Field goal, kop na bramkę – pojęcie w futbolu amerykańskim określające sposób (kopanie) i skutek (podwyższenie wyniku) zdobycia punktów przez kopnięcie piłki między słupy a ponad poprzeczkę bramki futbolowej. Udany kop na bramkę daje drużynie kopiącej 3 punkty.
Zagranie rozpoczyna się od wznowienia. Środkowy (w tym przypadku long snapper) podaje piłkę do holdera, który stawia ją na ziemi w pozycji pionowej i przytrzymuje z góry nadbiegającemu kopaczowi. Przytrzymujący musi także zadbać o to, by charakterystyczne dla piłki szwy nie miały kontaktu z butem zawodnika wykonującego kop.
Kop na bramkę wykonywany jest najczęściej podczas czwartej próby (4th down), gdy zdobycie pierwszej próby (1st down) ma małe szanse powodzenia lub gdy drużyna atakująca nie posiada wystarczająco dużo czasu na zdobycie punktów poprzez przyłożenie. Optymalna odległość pomiędzy linią wznowienia gry a miejscem, w którym piłka przytrzymywana jest przez holdera i z którego kopacz (kicker) wykonuje uderzenie, to 7 lub 8 jardów. Doświadczeni zawodnicy potrafią zdobyć field gola z ponad 55 jardów. Celne strzały z 60 i więcej jardów należą do rzadkości.
Długość field goala w NFL to odległość pomiędzy linią wznowienia gry a linią punktową rywala (goal line) powiększona o długość pola punktowego (10 jardów) oraz dystans pomiędzy linią wznowienia gry a miejscem, z którego kicker uderzy piłkę. Oznacza to, że, jeśli drużyna wznawia grę na połowie rywala z linii - przykładowo - 40. jardu, to odległość do bramki wyniesie 57 lub 58 jardów.